Laatst had ik een gesprek met collega’s over luisteren. Een paar zeiden meteen: ik luister om te antwoorden. Een ander luisterde, wilde reageren, maar onderbrak niet. Met als gevolg dat het antwoord werd bewaard en het luisteren stopte. Zelf ben ik geneigd empathisch te luisteren. Ik let op gevoelens en uitdrukking, waardoor details soms naar de achtergrond verdwijnen. Ik luister naar toon, tempo, twijfel en stiltes. Niet altijd even handig om snel spijkers met koppen te slaan, dat is waar. Maar in een wereld die steeds meer draait om automatiseren en snelheid, wordt écht luisteren alleen maar belangrijker.
Luisteren naar wat er niet wordt gezegd
Wanneer je me als klant vraagt om mee te kijken, verwacht je meer dan een goed eindresultaat. Je wilt het gevoel hebben dat iemand je begrijpt. Niet oppervlakkig, maar echt. Dat er wordt geluisterd naar wat je zegt én naar wat je niet letterlijk uitspreekt. Tussen de regels door luisteren, zonder aannames te doen.
Onlangs had ik samen met mijn collega Jara een kennismakingsgesprek met een nieuwe opdrachtgever. Zij schreef eerder al een interessante blog over waarom marketeers vaker zouden moeten luisteren in plaats van alleen te zenden en die visie brachten we daar in de praktijk. Jara nam het praktische deel voor haar rekening: van taken en planning tot de verdere aanpak. Ik mocht als designer vooral luisteren naar hun wensen en behoeften. Zo kwam het volledige plaatje aan bod. Kort daarna kwam er een mailtje binnen: “Het was een ontzettend leuk gesprek. Ik voelde me helemaal gehoord en gezien!”