Tijdens een gesprek met het team laatst, viel het ineens op: hoe vaak we tegenwoordig langs elkaar heen praten. Hoe vaak iemand wel iets zegt, maar de ander het eigenlijk niet hoort of het wel hoort, maar niet begrijpt. Of alleen maar aan het afwachten is tot hij of zij kan reageren.
Het ging niet over één specifieke case, maar over communicatie in het algemeen. In vergaderingen, klantgesprekken, tijdens de lunch, er wordt minder geluisterd dan we denken. En dat is geen kwestie van slechte intenties. Het is gewoon hoe we zijn gaan communiceren. We leven in een tijd vol snelheid, afleiding en meningen.
We voeren gesprekken terwijl we onze inbox wegklikken, een Teams-notificatie negeren en alvast bedenken hoe we kunnen scoren met ons volgende LinkedIn-pareltje. We luisteren niet meer om te begrijpen, we luisteren om te reageren. Of erger: om indruk te maken.
En precies daar gaat het vaak mis, ook in marketing. Want als jij als merk niet luistert naar je klant, naar de markt en naar de signalen van medewerkers, dan kun je campagnes blijven bouwen, maar je mist de kern. Je communiceert op basis van aannames. En aannames converteren niet.
Door dat teamgesprek ging ik het concreet maken: wat is luisteren nou eigenlijk? En waarom gaat het zo vaak mis? Ik denk dat er drie niveaus zijn waarop mensen en merken luisteren.