Berichten schrijven is niet mijn ding. Te commercieel, dacht ik. Niet mijn stijl, het past niet bij me. Leuk voor mensen die iets willen verkopen, graag netwerken of altijd wel een verhaal klaar hebben. Niks voor mij.
Niet omdat ik niks te vertellen had, integendeel. Maar ik vroeg me af wat nou écht interessant is om te delen. En: zitten mensen daar überhaupt wel op te wachten? Dus bleef het meestal bij een like of een korte reactie. Heel af en toe perste ik er een post uit.
Toch maar proberen
Tot een paar maanden geleden. Ik besloot het gewoon te doen: wat vaker te delen waar ik me mee bezighoud. Of eigenlijk, ik werd vanuit ons team gedwongen. Ze vonden: hoe kan je een product als ctrlDNS verborgen houden en hopen dat het goed komt? Als je iets bouwt waar je mensen mee kan helpen, dan moet de buitenwereld dat wel weten. Niet door te roepen hoe goed je bent, maar door te laten zíen wat je doet, waar je tegenaan loopt en wat je daarvan leert.
Dus we hebben een plan gemaakt en we zijn berichten gaan maken. Inhoudelijk, dat wel, want praten over niks doe ik in het normale leven niet, dus ook online niet.
