Je wil meer, beter, harder, anders

De dagen vliegen voorbij. Je werkt hard, maakt lange dagen en je krijgt veel gedaan. Je bedrijf gaat als een raket en je bent superblij. Alles is goed. In de tijd die je over hebt vreet je jezelf door nieuwe kennis heen om die vooruitgang gaande te houden. Heerlijk!

Je laat de mensen om je heen dagelijks horen wat je leert, hoe je naar dingen kijkt en waar het bedrijf naar onderweg is. Ze knikken instemmend, waardoor jij weet dat ze je begrijpen. Terwijl je vertelt wat je hebt geleerd, leg je ook uit wat dit voor het bedrijf betekent en wat er moet gebeuren om dit te bereiken. Terwijl je dit doet, zie je dat iedereen begrijpt waar je het over hebt en weet je dat ze vragen zouden stellen als het niet helemaal duidelijk zou zijn wat je van iedereen verwacht.

Geweldig, stilte!

Er zijn geen vragen. Dat betekent dat je alles glashelder hebt uitgelegd en dat je door kan met je takenlijst van die dag. Goed werk! Je had namelijk toch al geen tijd voor moeilijke vragen en één keer uitleggen is tenslotte ook genoeg.

Mooi, tijd voor actie.

Wat we
willen
zien

Als je op deze manier naar de wereld kijkt, is alles eenvoudig. Degene die dit scenario herkent is voor mij op persoonlijkheidskenmerken waarschijnlijk een goede match. Tijd verspillen is een doodzonde. Als je vragen hebt stel je ze direct, efficiënt werken is een must en je laat geen kans schieten om door de geluidsbarrière heen te rammen. Er is alleen één probleempje: het is wat we zelf ervaren, of willen zien, en niet in alle gevallen hoe anderen dit ervaren.

Dat hoeft geen probleem te zijn als je dit van jezelf weet, maar het is verrekte lastig als je het niet
altijd
signaleert. Het kan je laten denken dat de mensen om je heen incapabel zijn, of je het gevoel geven dat mensen je niet begrijpen, of dat je er zelfs helemaal alleen voor staat. Het is (vaak) niet waar.

Kracht en zwakte

Deze kenmerken kun je rekenen tot je grootste kracht en tevens één van je zwaktes. Het is een mix van verwachting, communicatie en de aanwezigheid of afwezigheid van kennis en ervaring.

Heb je jezelf wel eens horen zeggen “Nu snap je toch wel dat…”, of “Het is toch logisch dat…” vul het maar in. Nee, dat is niet altijd duidelijk. In je hoofd misschien wel, maar je kunt er niet vanuit gaan dat iedereen om je heen met 20% van de informatie die je geeft, het plaatje compleet maakt en ook niet dat er direct vragen gesteld worden. Er is meer input nodig, het moet concreter of er moeten processen worden ingericht om iets gedaan te krijgen op de manier die jij in je hoofd hebt.

Ik ken inmiddels heel wat mensen die deze problematiek ervaren en dat lekker voor zichzelf houden, omdat het gek is om te zeggen dat je jezelf weleens alleen voelt. Het resulteert vaak in het ventileren van frustratie intern of tegen anderen buiten de organisatie. Even ongenuanceerd zeiken over de tent, stoom afblazen. Lekker man! 

Verwachtingen

Dat lucht op en helpt misschien voor een tijdje, maar het lost niets op. Ik schrijf dit uit eigen ervaring en de ervaringen van tientallen mensen om me heen. Alles draait om verwachtingen van beide kanten. Maak het bespreekbaar, stel vragen en ontdek waarom dingen niet gaan op de manier waarop jij ze in je hoofd hebt. Voor de andere kant geldt overigens hetzelfde; maak het kenbaar!

Een recent voorbeeld

Er ontstaat op kantoor een discussie over de taken die zijn besproken. Op basis van het verhaal dat ik verteld heb, ben ik in de veronderstelling dat hier tien taken uit voort zijn gekomen. Dat is alleen niet het geval, bij drie taken houdt het wel een eind op. Dat vind ik stom, want ik weet nog wat ik heb gezegd en ik heb het echt benoemd.

In mijn hoofd was het heel concreet, maar in het team is het niet geland. Dat wil niet zeggen dat het team achterlijk is, dat zegt iets over mijn aannames. Herinner je je de intro nog? Geen vragen, dan is het duidelijk! Geen vragen kan ook betekenen dat er niets is om iets over te vragen. Je moet dus duidelijker zijn. Here we go!

Door hier op door te vragen kreeg ik feedback. “Soms is het gewoon niet helemaal duidelijk wat je precies wilt en dat gebeurt er niets.” en “Jij vertelt iets en je gaat ervan uit dat er actie komt. Je moet concreter zijn over de uitkomst en er niet vanuit gaan dat we dit zelf bedenken.”

Ik ben verbaasd, kort ligt irritatie op de loer, maar binnen een paar seconden word ik er een soort van blij van. Door de voorbeelden die in het gesprek gegeven worden begrijp ik het en wordt het feedback waar ik zelf wat mee kan.

Dit wil natuurlijk niet zeggen dat je alles maar moet accepteren, maar je weet wel waar je aan kan sleutelen. Het is ook goed om te beseffen dat er zoveel is wat je nog niet weet en dat er nog veel te leren valt. Communicatie is lastig en er is geen gouden formule, maar vallen en opstaan. Ook dat geldt voor beide kanten. Als je dit gedrag herkent omdat je het zelf doet, of omdat je het gedrag van iemand herkent in je omgeving.

Jara: “Jij gaat altijd 100, je moet leren rekening te houden met 30 of 40. Dus om te weten hoe hard je kan, moet je de signalen herkennen, opletten of je ergens bordjes ziet. Of een flitser natuurlijk ;-)”