Nou ja, misschien wel qua gezelligheid (hoop ik), maar niet als het gaat om werk.
Vakantie. Twee weken. Zon, zwembad, geen wekker, geen notificaties. Dat is meestal het plan. Vroeger – voordat ik bij Vollan werkte – was vakantie voor mij vooral proberen níét te werken. Toch werd ik regelmatig gebeld of geappt met “Weet jij nog wat we hadden afgesproken voor project X?” of “Kun je hééééél even meekijken?” En mijn mailbox? Die zat bij terugkomst standaard ramvol. Met niet opgevolgde e-mails en heel veel CC’s, want je weet nooit of het ooit nog belangrijk is. Tijdens zo’n eerste werkweek denk je alleen maar: Waar ben ik, wat is er allemaal gebeurd en hoe snel kan ik weer op vakantie?
Chaos was gewoon normaal
Bij mijn vorige vakanties was het geen verrassing dat het werk een soort pauzestand aannam. Niet omdat ik zelf zo graag onmisbaar wilde zijn. Maar omdat niemand wist waar alles precies stond, waar ik mee bezig was of wat de status überhaupt was. Tientallen projecten liepen door elkaar heen. Alles zat in hoofden, Whatsappjes en naar mezelf gestuurde e-mails met het onderwerp: “belangrijk!!!”. Volgens mij is dat voor veel mensen met een kantoorbaan herkenbaar.