Het is al snel goed als het hard gaat!

Vrijdag 6 september was het zo ver: het Vollan personeelsuitje. Het laatste stukje zomer was voor ons bewaard gebleven. Dat was maar goed ook, want toen eerder in de week werd medegedeeld dat de activiteiten op het strand van de Brouwersdam plaats zouden vinden, was het toch even spannend. Niets is zo veranderlijk als het weer en dat bleek ook wederom voor de zomer van 2024 te gelden. Waar we eind vorig jaar samen gingen indoorkarten was ook deze keer het thema karten, maar dan wel op aandrijving van de wind. Blokarten, wel te verstaan. Gaaf! Persoonlijk had ik dit nog niet eerder gedaan en ik merkte al snel dat ik, net als mijn mede-Vollanners, heel enthousiast werd van dit plan. Bovendien is het al snel goed als het hard gaat!

Vollan?

Dat werd maar weer bevestigd door Corné, toen ik hem in mijn binnenspiegel aan zag komen rijden, vlak voordat we verzamelden bij strandtent Brouw. Na wat formaliteiten en het afstand doen van mijn levensverzekering (dat laatste is een grapje) was het tijd het strand op te gaan en de instructeur van Beware Beach te ontmoeten. Deze relaxte surfdude, gezegend met eindeloos geduld en volledig in tune met de flow, had de nobele taak om onze verwachtingen met betrekking tot snelheid te temperen. Er stond namelijk geen tot te weinig wind om vollan te blokarten. Dit zou de pret niet gaan drukken.

Dat kan harder

Om optimaal te kunnen profiteren van de weinige wind, werd het plan gewijzigd naar kitebuggyen. Zo ondervonden we, na het maken van tweetallen, al snel het gelijk van mr ‘Long wide turns’ (check de film: Surfer, dude uit 2008. Cult classic!). Maar tijdens het oefenen met het in de lucht houden van de kite, was het potentieel goed te merken. Wanneer je met je rug recht in de wind stond en de kite goed wist te sturen, was het niet moeilijk je voor te stellen dat het met de juiste windkracht wel echt hard zou kunnen gaan. Zo bleek ook, toen Kees dat toch nog even ging navragen. Namelijk 60 tot ruim 100 km per uur. Kun je het je voorstellen?

Ik wel na een paar rondjes in de buggy, waarbij techniek en de elementen samenkwamen. Nee, 60 km per uur heb ik zeker niet weten te halen. Ik schat in dat ik gemiddeld harder ren dan de snelheden die ik heb weten te halen deze bewuste middag in de buggy. Maar toch, laag bij de grond, over het zand, vasthoudend aan een kite waar ze bij de NASA raketten mee afremmen (dat laatste is geen grap) is dit wel echt iets dat voor herhaling vatbaar is. Een aanrader!

Teambuilden

Snel een drankje en hup door naar het volgende. Want klaar waren we zeker nog niet. Het moest gaan gebeuren: teambuilding activiteiten. Ik vraag me af wat het over mij zegt dat voor mij de leukste activiteit het bubble voetballen was. Maar ik ben er ook vrij zeker van dat ik niet de enige was. Rennen, beuken, vliegen! Wegens veiligheidsoverwegingen werd het spel na 10 minuten al stilgelegd, jammer hoor. Vooruit, dan maar een ei in de vorm van een rugbybal redden uit een vijver met piranha’s met niets meer dan een enkel touw. In beraad, hoe pakken we dit aan en belangrijker nog: waar haal ik het inlevingsvermogen en de fantasie vandaan om deze oefening echt serieus te nemen? Geen nood, na een potje Capture The Flag met pijl en boog is het tijd voor de barbecue! We zijn eraan toe, want als je ergens trek van krijgt dan is het wel een middag aan het strand. Genieten!

Proost

Wie hier met regelmaat een blog leest, weet dat je de grill wel aan Jozias en Kees kan toevertrouwen. Goed verzorgd reflecteren en analyseren we de afgelopen paar uur, proosten we op de lopende en afgeronde projecten en kijken we vooruit. Tom en Luc naar waar de afterparty plaats gaat vinden en ik naar mijn bed. Moe en voldaan dank ik Jara voor het organiseren van deze leuke dag en alle collega’s voor de leuke tijd samen.

Luc van Westen
Technologie