Bij toerbeurt krijgen alle collega’s bij Vollan de kans om een blog te schrijven, wat een mooie gelegenheid is om anderen een kijkje achter de schermen te geven. Het is niet alleen leuk om dingen te delen vanuit Vollan, maar in dit geval ook waardevol om samen met collega’s even stil te staan bij onze aanpak van werkzaamheden.
Het geven van prioriteit aan het schrijven van mijn blog is echter lastig: mijn excuusberg puilt uit met ‘goede redenen’ om deze taak uit te stellen. Procrastinatie, oftewel mijn uitstelgedrag, is echter niet alleen van toepassing op het schrijven van een blog. Ik beschouw mezelf als een harde werker, maar het uitstellen van taken wekt een heel andere indruk. De reden dat ik toch vaak uitstelgedrag vertoon is dat het bezig zijn met zaken die weinig waarde hebben of lager in prioriteit staan dan andere, in mijn ogen zonde van de tijd is.