Vorige week woensdag had ik een afspraak met William de Boet. Nadat we elkaar een aantal jaar niet gesproken hebben werken we weer samen en hebben we recent zijn website vernieuwd.
Weer samen?
Ja, we werken weer samen. We hebben namelijk een moment gehad dat we het zakelijk niet eens konden worden, ik kan het wel gewoon ruzie noemen. Op persoonlijk vlak konden we het altijd heel goed vinden, maar we zijn beide stronteigenwijs. Dat is niet handig als je allebei een standpunt inneemt waar je niet van af gaat wijken. Ons geschil zorgde er dan ook voor dat onze samenwerking en het contact in 2019 ten einde kwam. Zonde.
Via mijn oud-collega Joris hoorde ik twee jaar daarna dat William ziek was, kanker. Ik schrok ervan en het deed wat met me. Ondanks dat we elkaar een hele tijd niet hadden gesproken en niet lekker uit elkaar waren gegaan had ik het gevoel dat ik iets van me moest laten horen, we konden het tenslotte altijd goed vinden. Ik besloot hem een kaart te sturen om hem sterkte te wensen.
Een dag later ging mijn telefoon, op mijn scherm stond William de Boet. Ik nam op en William bedankte me voor de kaart. Hij had het nooit verwacht, maar het deed hem goed en hij vond het belangrijk om even wat te laten horen.
De eerste volgende keer dat we elkaar zouden spreken was tijdens onze actie voor Missie 538 in december 2022. William was één van de eerste donateurs en kocht één biertje voor 100 euro met de boodschap ‘ik kom het wel een keer opdrinken’.
Proost op het leven
Dat deed hij ook en we maakten er een symbolische ‘proost op het leven’ van terwijl hij zijn verhaal vertelde. Hij vertelde hoe hij de diagnose kreeg en 5 weken moest wachten tot er actie ondernomen zou worden. Na een nachtje slapen besloot hij om het er niet bij te laten. Hij zocht hulp bij een arts in België en binnen de kortste keren werd hij twee keer geopereerd. “Het adequate handelen van de arts redde mijn leven en ik ben hem eeuwig dankbaar.”
Na de periode van revalideren wilde hij iets terugdoen en besloot mee te doen met de kwart marathon in Rotterdam om geld op te halen voor onderzoek naar blaaskanker.
Discipline
“Ik had een aantal mensen verteld dat ik mee zou gaan doen met de marathon, maar bij mijn eerste rondje was ik na 300 meter doodop. Waar ben ik aan begonnen dacht ik, maar ik had het tegen die mensen verteld dus ik kon niet meer terug.”
Hij zette door, liep de 10,55 km en zorgde voor een opbrengst van € 14.000 die hij overhandigde aan de arts in kwestie, zodat het geld direct op de plaats van bestemming terecht kwam. Een prachtig bedrag en een enorme prestatie voor iemand die zo ziek is geweest.
