Ineens vorm je een heel ander team
Wat ik misschien wel het leukste vond, was dat je samen in een team zat met collega’s met wie je normaal niet dagelijks samenwerkt. Tijdens het werk heeft iedereen zijn eigen rol en werk je vaak met dezelfde mensen samen. Maar zet ons op een grasveld, geef ons een opdracht en vertel dat er punten te verdienen zijn en ineens ontstaat er een heel andere dynamiek.
Op zo’n moment kom je er ook achter dat iedereen ergens anders in uitblinkt. Judith stond haar mannetje toen ze grote stappen moest zetten om Tom, met zijn bijna twee meter, bij te houden tijdens het voetballen in een duobroek. Tim en Kees gingen ondertussen als een geoliede machine richting de goal met één doel voor ogen: die bal moest erin. Gert en Jozias waren net Buurman & Buurman. Volledig op elkaar ingespeeld. Totdat Jozias iets te veel snelheid maakte en Gert onderuit ging. Jozias bleek zowel een goede speler als een slechte verliezer, want de punten van het spel gingen naar het andere team en daar was hij duidelijk minder blij mee.
Shirley nam tijdens de spellen de rol van cheerleader op zich. Altijd even enthousiast en fanatiek. Zelf werd ik vooral beticht van valspelen tijdens vier-op-een-rij. Iets met enthousiasme en de regels niet al te nauwkeurig volgen, zal ik maar zeggen 😉
De één ziet het meteen, de ander totaal niet
Gelukkig hoefde je niet overal snel voor te zijn. Al probeerden we dat natuurlijk wel. Er zaten ook puzzels en denkspellen tussen. Daarbij was het vooral grappig om te zien hoe verschillend iedereen denkt. Bij sommige puzzels keek de één ernaar en zag meteen de oplossing, terwijl de rest nog geen idee had waar überhaupt te beginnen.
Bas bleek zo’n uitstekende puzzelaar te zijn. Hij zorgde pijlsnel voor het eerste punt van die ronde. En dan heb je Leander. De stabiele factor in de groep. Altijd even rustig en betrouwbaar. Heel fijn in een groep met zoveel fanatiekelingen. Bij pijl-en-boogschieten kwam het juist aan op focus. Met zijn stabiele handen ontpopte Gert zich tot de Robin Hood van de groep. Misschien niet zo gek voor een fotograaf, maar toch een handige skill tijdens dit spel.
En toen kwam de muziekkennis naar boven
Na alle fysieke spellen en puzzels was het tijd voor de spelshow. En ook daar kwam de competitiedrang natuurlijk gewoon weer naar boven. Tom bleek behoorlijk wat muziekkennis te hebben en niet alleen van uptempo nummers. De hardcore muziekkenners van de groep bleken Jara en Corné. Jara had trouwens aan het einde van de dag meer foto’s gemaakt dan Gert. Maar goed, die had natuurlijk ook gewoon een dagje vrij.
Je leert elkaar toch anders kennen
En dat is denk ik ook precies waarom ik dit soort dagen zo leuk vind. Iedereen bleek iets anders mee te brengen. Kracht, snelheid, muziekkennis, focus, puzzelvermogen, rust, enthousiasme of gewoon heel goed kunnen samenwerken. Niemand hoeft overal goed in te zijn. Bij de ene opdracht ben jij degene die geen flauw idee heeft, terwijl je collega de oplossing in één keer ziet. Tien minuten later zijn de rollen weer compleet omgedraaid. Je haalt iedereen even uit zijn vaste rol en ontdekt kwaliteiten die je tijdens een normale werkdag niet altijd ziet. En juist daardoor leer je elkaar nét wat beter kennen.
Modderschoenen, rooklucht en een volle maag
Na alle spellen konden we gelukkig de strijd staken en was het tijd voor de BBQ. Die ging er na zo’n actieve middag behoorlijk goed in. Aan het einde van de dag ging ik naar huis met modder aan mijn schoenen, rookgeur in mijn kleren, een volle maag en vooral een grote glimlach. Andere teams, onverwachte talenten, veel te veel fanatisme en vooral heel veel lol met elkaar.
